کی رفته ای ز دل که تمنا کنم تو را           کی بوده ای نهفته که پیدا کنم تو را

غیبت نکرده ای که شوم طالب حضور          پنهان نگشته ای که هویدا کنم تو را

با صد هزار جلوه برون امدی که من             با صد هزار دیده تماشا کنم تو را

بالای خو در ایینه ی چشم من ببین                تا با خبر ز علم بالا کنم تو را

مستانه کاش در حرم و دیر بگذری                 تا قبله گاه دل و ترسا کنم تو را

خواهم شبی نقاب ز رویت بر افکنم               خورشید کعبه ، ماه کلیسا کنم تو را

طوبی و سدره گر به قیامت به من ده              یک جا فدای قامت رعنا کنم تو را

زیبا شود به کار گه عشق کار من                  هر گه نظر به صورت زیبا کنم تو را